Hygge w domu nie oznacza konkretnego stylu mebli ani obowiązkowego zestawu świec, koców i drewnianych dodatków. To duńska koncepcja budowania atmosfery spokoju, komfortu i bliskości, która może wpływać na sposób urządzenia wnętrza, ale przede wszystkim dotyczy tego, jak dom jest używany. Jak informuje redakcja LifestyleBlog, hygge oznacza tworzenie ciepłej atmosfery i korzystanie z prostych przyjemności w towarzystwie bliskich osób.
W praktyce przytulne wnętrze nie wymaga gruntownego remontu. Znacznie większe znaczenie mają światło, sposób rozmieszczenia miejsc do siedzenia, liczba przedmiotów pozostających na widoku, naturalne materiały, miękkie tekstylia oraz możliwość wygodnego spędzania czasu w konkretnym pomieszczeniu. Badania dotyczące związku między domem a dobrostanem dodatkowo wskazują, że samo zadowolenie z miejsca zamieszkania ma znaczenie większe niż jego metraż czy status własności. Happiness Research Institute podał po badaniu ponad 13 tys. osób z 10 krajów europejskich, że 73 proc. respondentów zadowolonych ze swojego domu deklarowało również zadowolenie z życia.
Hygge nie jest stylem wnętrzarskim
Jednym z najczęstszych uproszczeń jest traktowanie hygge jak odpowiednika stylu skandynawskiego. Oficjalny duński portal Denmark.dk, prowadzony pod auspicjami duńskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, opisuje hygge szerzej: jako świadome zwolnienie tempa, spędzanie czasu z bliskimi lub samemu i korzystanie z drobnych przyjemności.
„Hygge polega na cieszeniu się prostymi, dobrymi częściami życia razem z ludźmi, na których nam zależy” — wskazuje oficjalny portal Danii Denmark.dk.
Dlatego mieszkanie z białymi ścianami, designerskim fotelem i drewnianym stołem może być wizualnie skandynawskie, ale niekoniecznie hyggelig. Z drugiej strony nieduże mieszkanie z meblami z różnych okresów może dobrze realizować tę ideę, jeżeli mieszkańcy czują się w nim swobodnie, mają wygodne miejsce do rozmowy, czytania czy wspólnego posiłku i nie muszą podporządkowywać codzienności efektowi wizualnemu.
W hygge funkcja wnętrza jest ważniejsza od idealnej fotografii wnętrza.
Najpierw światło: jedno mocne źródło zwykle nie wystarczy
Oświetlenie jest jednym z elementów najmocniej kojarzonych z duńskimi wnętrzami. VisitDenmark wprost wymienia ciepłe światło świec jako klasyczny przykład atmosfery hygge. Nie oznacza to jednak, że rozwiązaniem jest ustawienie kilkunastu świec w każdym pokoju.
Praktyczniejszym sposobem jest rozdzielenie oświetlenia na kilka niezależnych punktów:
- światło główne potrzebne podczas sprzątania lub wykonywania konkretnych czynności;
- lampę stojącą albo kinkiet przy sofie;
- lampkę przy fotelu do czytania;
- niewielkie źródło światła przy stole, komodzie lub półce.
Takie rozwiązanie pozwala wieczorem ograniczyć intensywne oświetlenie sufitowe i oświetlać tylko tę część pokoju, która jest używana.
Nie jest to wyłącznie kwestia estetyki. Badanie opublikowane w czasopiśmie „Sleep Health” wykazało, że w niemal połowie badanych domów wieczorne oświetlenie osiągało poziom wystarczający do istotnego hamowania wydzielania melatoniny. Jednocześnie reakcja poszczególnych osób bardzo się różniła, co oznacza, że nie istnieje jedna uniwersalna wartość światła odpowiednia dla wszystkich.
Przegląd badań dotyczących oświetlenia domowego wskazuje również, że ekspozycja na jasne światło wieczorem może wpływać na rytm dobowy i sen, natomiast znaczenie mają zarówno intensywność, jak i pora ekspozycji oraz widmo światła.
Wieczorne wnętrze nie musi być ciemne. Powinno jednak umożliwiać odejście od bardzo jasnego, równomiernego światła obejmującego cały pokój.
Ciepłe barwy pomagają, ale beż nie jest obowiązkowy
Hygge bywa przedstawiane jako paleta beżu, kremu, brązu i szarości. To raczej współczesna interpretacja wizualna niż definicja samej koncepcji.
Przytulny charakter łatwiej uzyskać wtedy, gdy we wnętrzu nie konkuruje ze sobą zbyt wiele intensywnych barw. Spokojna baza może obejmować złamaną biel, ciepłą szarość, piaskowy beż, jasne drewno albo bardziej nasycone kolory ziemi. Nie oznacza to jednak konieczności eliminowania zieleni, granatu, czerwieni czy wzorów.
Najważniejsza jest spójność. Jeżeli pomieszczenie ma już drewnianą podłogę i ciepłe światło, kilka tkanin w naturalnych odcieniach często zmienia odbiór pomieszczenia bardziej niż przemalowanie wszystkich ścian.
Tekstylia działają tam, gdzie faktycznie są używane
Koce, poduszki, dywany i zasłony należą do najprostszych elementów zwiększających wizualną i fizyczną miękkość wnętrza. W hygge nie chodzi jednak o maksymalną liczbę dekoracji.
Koc powinien znajdować się tam, gdzie ktoś rzeczywiście po niego sięga. Poduszki nie mogą zajmować całej powierzchni kanapy. Dywan powinien poprawiać komfort użytkowania strefy wypoczynkowej, a nie stanowić przeszkodę podczas sprzątania.
Przy wyborze materiałów praktyczne są przede wszystkim:
- wełna i jej mieszanki w kocach;
- bawełna i len w poszewkach oraz zasłonach;
- tkaniny o wyraźnej fakturze;
- materiały łatwe do prania w domach z dziećmi lub zwierzętami.
Miękka faktura jest istotna, ale przytulność szybko znika, jeżeli wnętrze wymaga ciągłego poprawiania dekoracji albo sprawia problemy w codziennym użytkowaniu.
Meble powinny zachęcać do rozmowy, a nie tylko wyglądać dobrze
Duńska interpretacja hygge mocno podkreśla wspólne spędzanie czasu. VisitDenmark wskazuje na spotkania z rodziną i przyjaciółmi, wspólny film czy rozmowę jako typowe sytuacje hygge.
„Hygge to poczucie dobrostanu i ciepła atmosfery” — opisuje VisitDenmark, odnosząc tę ideę m.in. do kameralnych spotkań z rodziną i przyjaciółmi.
Ma to konkretne konsekwencje dla aranżacji salonu. Jeżeli wszystkie fotele i sofa są ustawione wyłącznie w stronę telewizora, przestrzeń automatycznie koncentruje się na ekranie. Przesunięcie jednego fotela pod niewielkim kątem w kierunku kanapy może stworzyć bardziej naturalne miejsce do rozmowy.
Podobnie działa stół. Nie musi być duży. Ważniejsza jest możliwość wygodnego ustawienia krzeseł, odpowiednia wysokość lampy i brak konieczności przenoszenia stosu przedmiotów przed każdym posiłkiem.
Hygge wymaga porządku, ale nie sterylności
Minimalizm i hygge mają wspólny punkt: nadmiar przedmiotów może utrudniać odpoczynek i codzienne korzystanie z przestrzeni. Różnica polega na tym, że hygge nie wymaga usuwania osobistych rzeczy.
Zdjęcia, książki, ceramika, pamiątki czy przedmioty odziedziczone po rodzinie mogą zwiększać poczucie związku z domem. Badanie Happiness Research Institute i Kingfisher wykazało, że dla zadowolenia z domu istotne były m.in. poczucie bezpieczeństwa, komfortu, tożsamości i dumy z własnej przestrzeni. Wielkość mieszkania czy fakt posiadania go na własność miały mniejsze znaczenie.
„Najważniejsze jest posiadanie domu, który daje poczucie bezpieczeństwa, komfortu, tożsamości i dumy” — podsumowano w The GoodHome Report.
Nie chodzi więc o usunięcie wszystkich przedmiotów z półek. Lepszą zasadą jest pozostawienie tych, które mają zastosowanie albo znaczenie dla mieszkańców, i znalezienie zamkniętego miejsca dla rzeczy użytkowych tworzących wizualny chaos.
Salon hygge: zmiany, które dają największy efekt
W salonie należy zacząć od tego, gdzie domownicy spędzają najwięcej czasu. Jeśli jest to sofa, właśnie wokół niej warto organizować oświetlenie, stolik i podręczne przedmioty.
Największą różnicę zazwyczaj daje kilka prostych działań:
- ustawienie dodatkowej lampy poza centralnym punktem sufitu;
- pozostawienie jednego lub dwóch miękkich tekstyliów w zasięgu ręki;
- ograniczenie przypadkowych przedmiotów leżących na stoliku;
- ustawienie fotela lub dodatkowego siedziska w sposób umożliwiający rozmowę;
- pozostawienie kilku rzeczy związanych z codziennymi rytuałami — książek, gry planszowej czy ceramiki.
Nie trzeba jednocześnie kupować nowej kanapy, dywanu, zasłon i kompletu dekoracji. Hygge nie jest projektem przeprowadzanym jednego weekendu.
Sypialnia: mniej bodźców przed snem
W sypialni zasada jest jeszcze prostsza: wnętrze powinno ułatwiać przejście z aktywności do odpoczynku.
Badania dotyczące oświetlenia pokazują, że pora ekspozycji na światło ma znaczenie dla rytmu dobowego. Przegląd opublikowany w „Sleep Medicine Reviews” wskazuje, że światło w godzinach wieczornych może przesuwać fazę rytmu dobowego, natomiast wyniki dotyczące poszczególnych parametrów snu zależą od warunków ekspozycji.
W praktyce oznacza to, że sypialnia nie potrzebuje bardzo mocnego światła przez cały wieczór. Przy łóżku bardziej funkcjonalne są niezależne lampki pozwalające czytać bez włączania centralnej lampy.
Do tego dochodzą rzeczy zupełnie niezwiązane z modą: miejsce na odłożenie ubrań, ograniczenie przedmiotów gromadzących się przy łóżku i zasłony dostosowane do ilości światła docierającego z zewnątrz.
Świece są symbolem hygge, ale nie są konieczne
Światło świec jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów duńskiej atmosfery hygge. Oficjalne materiały VisitDenmark wymieniają je regularnie, zwłaszcza w kontekście długich i ciemnych zim.
Nie trzeba jednak traktować świec jako obowiązkowego elementu. Podobny wizualnie efekt można uzyskać kilkoma małymi lampami o ciepłym świetle.
Jeżeli w domu są małe dzieci lub zwierzęta, niewielkie lampy są również praktyczniejszą alternatywą dla otwartego ognia. Hygge nie powinno wymagać rezygnacji z funkcjonalności ani bezpieczeństwa.
Rośliny, drewno i naturalne materiały — bez tworzenia „katalogowego” wnętrza
Drewno, kamień, len, wełna i ceramika dobrze współgrają z ideą hygge dlatego, że wprowadzają zróżnicowaną fakturę. Nie istnieje jednak lista materiałów, które muszą znaleźć się w duńskim domu.
Jeżeli mieszkanie ma już drewniane meble lub podłogę, nie ma potrzeby dodawania kolejnych elementów wyłącznie dla uzyskania określonego stylu.
Rośliny również powinny być dobierane do warunków, przede wszystkim ilości światła i możliwości pielęgnacji. Kilka zdrowych roślin daje lepszy efekt niż wiele donic wymagających ciągłej interwencji.
Najważniejszy element hygge nie znajduje się w sklepie
Oficjalny duński portal Denmark.dk wskazuje, że hygge bardzo często odbywa się w domu podczas spokojnych spotkań, wspólnego jedzenia, rozmowy, czytania czy odpoczynku. Nie ma formalnego programu ani obowiązkowych akcesoriów.
Dlatego podstawowa zasada brzmi: wnętrze powinno wspierać czynności, które mieszkańcy faktycznie lubią wykonywać.
Dla jednej osoby będzie to fotel i światło do czytania. Dla rodziny — wygodny stół. Dla kogoś pracującego z domu — możliwość zamknięcia laptopa i fizycznego oddzielenia pracy od odpoczynku.
Dom staje się bardziej przytulny wtedy, gdy jest dostosowany do rytmu mieszkańców, a nie do katalogowego obrazu hygge.
Co zmienić najpierw — praktyczna kolejność
Jeżeli celem jest stworzenie bardziej przytulnego wnętrza bez dużych wydatków, sensowna kolejność wygląda następująco:
- ograniczyć rzeczy, które przypadkowo pozostają na widoku;
- sprawdzić, gdzie rzeczywiście spędza się wieczory;
- dodać punktowe źródło światła w tej strefie;
- poprawić wygodę siedzenia;
- wprowadzić jeden lub dwa miękkie tekstylia;
- pozostawić osobiste przedmioty, które budują poczucie związku z miejscem;
- dopiero później rozważać nowe dekoracje albo większe zakupy.
Takie podejście jest bliższe pierwotnemu znaczeniu hygge niż kupowanie gotowego zestawu produktów oznaczonych jako „skandynawskie”.
Hygge nie sprowadza się bowiem do wyglądu domu. Duńskie źródła konsekwentnie opisują je jako czas, atmosferę i sposób korzystania z przestrzeni. Przytulne wnętrze jest środkiem do tego celu, a nie celem samym w sobie.
Więcej ciekawych artykułów, porad lifestyle’owych i praktycznych wskazówek znajdziesz na stronie Lifestyle Blog. Rekomendujemy także lekturę materiału: Kamienie milowe – co to jest milestone i jak wyznaczać je w projekcie i życiu
