Zaburzenia lękowe - czym są, jak je rozpoznać i leczyć?

Zaburzenia lękoweZaburzenia lękowe są zaburzeniami z grupy nerwicowych. Mają one bardzo duży wpływ na zachowanie człowieka, oraz jego psychikę i sferę emocjonalną. Co może powodować zaburzenia tego typu? Według badań przyczyny są bardzo różne. Wpływ na występowanie zaburzeń lękowych mogą być zarówno bodźce zewnętrzne, takie jak długotrwały stres, czy przeżyta trauma, jak również indywidualne uwarunkowania jednostki.

Zaburzenia lękowe, często nie są jedynym problemem zmagających się z nimi ludzi. Psychologowie twierdzą, że bardzo często zaburzeniom tego typu towarzyszy depresja, zaburzenia apetytu, napady paniki, czy też uzależnienie (jedno bądź więcej).

O zaburzeniach lękowych możemy mówić w momencie, kiedy strach jest nasilony, uporczywy i nieadekwatny do wywołujących go czynników. Schorzenie tego typu może być powodem licznych problemów w życiu osobistym oraz zawodowym, co może prowadzić do nasilenia zaburzeń. Jest to swojego rodzaju mechanizm, który może się wzajemnie napędzać, z tego tez powodu nie można lekceważyć problemu. Bez profesjonalnej pomocy psychologicznej, zaburzenia tego typu mogą mieć fatalne skutki, w skrajnych przypadkach doprowadzić nawet do prób samobójczych.

Jak rozpoznać zaburzenia lękowe?

Często objawy zaburzeń lękowych są lekceważone. Ludzie tłumaczą to sobie nadmiernym stresem, czy też gorszym okresem w życiu. Ważne jest, aby dokonać logicznej analizy, czy nasze lęki są adekwatne do sytuacji i czy potrafimy jeszcze nad nimi zapanować. Często osoba chora nie jest w stanie sama zdiagnozować swoich problemów, co prowadzi do zamknięcia się w sobie i nie szukaniu pomocy, wyjścia z sytuacji. Zaburzenia lękowe najprościej zaobserwować osobom z zewnątrz, ponieważ są one obiektywnymi świadkami wydarzeń. Sami nigdy nie zakładamy, że możemy mieć jakiś problem, zwłaszcza psychiczny, dlatego też nie szukamy pomocy, lecz staramy się usprawiedliwić samych siebie aktualną sytuacją.

Jednym z objawów zaburzeń lękowych są nieuzasadnione obawy. Osoby cierpiące na zaburzenia tego typu wciąż się czegoś obawiają, nie mając ku temu żadnych powodów. Przykładem może być irracjonalny, silny strach o życie członków naszej rodziny, pomimo faktu, że wszyscy są zdrowi i nikomu nie zagraża żadnego typu niebezpieczeństwo. Innym przykładem może być ciągły strach pracownika danej firmy, że zostanie zwolniony z pracy, pomimo stabilnej sytuacji finansowej i stanowiska, które w żadnym razie nie jest skierowane do likwidacji. Ale nie mówimy tutaj o zwyczajnych obawach, zbłąkanych myślach, które czasem każdego z nas nawiedzają. Mowa o silnym, paraliżującym lęku, który nie pozwala nam się skupić na niczym innym. Przesłanką o występowaniu zaburzeń lękowych mogą być również towarzyszące strachowi objawi somatyczne. Są nimi na przykład zimne i lepkie dłonie, nadmierne pocenie się, suchość w ustach, czy też zawroty głowy. Jeżeli objawy te się pojawią, zdiagnozowanie problemu, jako właśnie zaburzenia lękowe jest bardzo prawdopodobne.

Fobia społeczna, również może świadczyć o zaburzeniach lękowych. Osoba cierpiąca na ten rodzaj schorzenia panicznie boi się ludzi, zwłaszcza przebywania w ich towarzystwie. Prowadzi to do unikania, jakichkolwiek kontaktów społecznych, a co za tym idzie do samotności. Strach ten bierze się z uczucia, że możemy się przed ludźmi skompromitować. Osoba taka przewiduje, że zostanie wyśmiana, bądź odrzucona przez społeczność, z powodu tego iż zachowa się w sposób upokarzający. Niestety, często lęk ten prowadzi do faktycznych problemów w komunikacji społecznej, ponieważ osoba chora ze strachu faktycznie, zachowuje się nieco odbiegająco od normy, co jest zauważone, a reakcja społeczeństwa jest przez chorych znacznie wyolbrzymiana.

Przykładem stanów lękowych, mogą być tak zwane stany paniczne. Objawiają się one napadami nieopanowanej paniki pod wpływem strachu, najczęściej znacznie wyolbrzymionego przez osobę chorą. Paniczny lęk może prowadzić do problemów natury fizycznej takie jak migreny, nadmierna potliwość, nudność, kołatanie serca, czy nerwobóle, czyli bóle rozmaitych części ciała, spowodowane odczuwaniem stresu.

Kolejnym, szczególnym przypadkiem stanów lękowych są zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Charakteryzują się one obecnością niechcianych myśli, których nie da się w żaden sposób pozbyć. Prowadzi to często do obsesji na punkcie na przykład czystości, czy też stanu zdrowia. Doskonale obrazuje ten problem (choć oczywiście z pewnym przejaskrawieniem) popularny serial "Detektyw Monk". Kto oglądał, chociażby jeden odcinek, uświadamia sobie ogrom problemy. Tytułowy detektyw, ze względu właśnie na manię czystości jest osobą niesamodzielną i nieprzystosowaną do życia w społeczeństwie. Osoba taka dodatkowo często narażona jest również na drwiny ze strony jej najbliższego otoczenia, co może spowodować narastanie fobii.

Diagnoza i leczenie

Diagnozę, potwierdzającą występowanie zaburzenia lękowe, może wydać tylko i wyłącznie wykwalifikowany psycholog. Najpierw przeprowadzi on wywiad, dotyczący występujących na co dzień objawów, następnie przeprowadzi rozmaite badania, mające na celu wykluczenie innych potencjalnych przyczyn. Jednak ważna jest uświadomienie sobie problemu. Wiedza na temat objawów zaburzeń lękowych jest ważna, ponieważ nie są to wcale takie rzadkie schorzenia. Jeżeli uświadomimy sobie problem, będziemy mogli podjąć jakieś działania, udać się do psychologa. Rzadziej zdarza się, że osoba cierpiąca na takie zaburzenia są skierowane do specjalisty przez pracodawcę, albo inną osobę z otoczenia. Dlatego wiedza na ten temat jest tak ważna.

Po zdiagnozowaniu zaburzeń lękowych powinna zostać dopasowana odpowiednia metoda leczenia. Wybór jest dość szeroki, istnieją specjalne leki, czy zestaw ćwiczeń fizycznych dostosowanych dla osób z tego typu zaburzeniami. Dodatkowo do wyboru są jeszcze: wsparcie społeczne, rozmaite techniki relaksacyjne (w tym aromaterapia i muzykoterapia) czy też psychoterapia. Oczywiście, terapia jest długotrwała, jednak według statystyk często daje bardzo pozytywne efekty. Oczywiście bardzo ważne jest również wsparcie osób bliskich, jeżeli połączymy te czynniki wraz z uświadomieniem sobie i chęcią usunięcia problemu, to szanse na sukces są naprawdę spore.

Komentarze